Tag Archives: Νηφαλιότητα

Η Νηφαλιότητα


ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ. ΑΧΙΛΛΕΑΣ

Νηφαλιότητα, Αχιλλέας Πρίαμος

Νηφαλιότητα, νήες αβύθιστες, του νου

Η νηφαλιότητα είναι μια πληρότητα γνώσης, απολύτως απαραίτητη σε δύσκολες  συνθήκες. Είναι μία διαύγεια, ηρεμία και καθαρότητα πνεύματος. Η νηφαλιότητα είναι το μόνο που μπορείς να έχεις, ακόμη και όταν δεν έχεις τίποτα άλλο και μερικές φορές αρκεί, γιατί σου  επιτρέπει να σκέπτεσαι  καθαρά και να συλλογάσαι ελεύθερα.
Στην Ιλιάδα δεν απαντάται σε παρουσία διαυγή. Υμνείται η απουσία της.  Ο Αγαμέμνων, αλαζονικός και σε κατάχρηση εξουσίας και όχι σοφής ηγεσίας, προσβάλει τον καλύτερο πολεμιστή και διασπά το στράτευμα προκαλώντας συνεχείς ήττες. Ο Αχιλλέας χάνει τη νηφαλιότητα και χάνει πολλά και τον καλύτερο φίλο του, που αγαπά βαθιά. Παγιδεύεται  στην πρόκληση  ενός εμμένοντος αρχιστράτηγου και ο Οδυσσέας προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί. Στο τέλος της Αχιλλειάδος βρίσκομε τον Αχιλλέα νηφάλιο με τον Πρίαμο να συνομιλεί, αλλά οι απώλειες, από τις δυο πλευρές γύρω τους να διαγράφονται σε τοπίο σκαιό βαρύ. Ο Ερμής παρών, ερμηνεύει την κατάσταση όσο καλύτερα μπορεί σε θολωμένα μυαλά που προσπαθούν  να  κατανοήσουν το πώς και το γιατί.
Η Οδύσσεια έχει μια παρουσία νηφαλιότητος συνεχή μαζί με την Αθηνά παρούσα και σε ρόλο πρωταγωνιστή. Η  νηφαλιότητα του Οδυσσέα δεν είναι μια ηρεμία παθητική, αλλά είναι μια δράση και μη δράση ενεργητική και δυναμική, εκτός από μια αυτοπειθαρχία εξαιρετική. Ο Οδυσσέας σκέπτεται , βρίσκει λύσεις συνομιλεί και συνδιαλέγεται με δαίμονες τέρατα και θεούς,   σε απόλυτη νηφαλιότητα και αρμονικό πλέγμα αποφάσεων και δράσεων αποτελεσματικής.
Είναι οργισμένος ο Οδυσσέας; Όχι με τον τρόπο του Αχιλλέα, είναι πιο αυτοελεγχόμενος και σκεπτικιστής. Ο Οδυσσέας δεν γυρίζει σπίτι του με την παλλακίδα του  σε εκρήξεις  εγωισμού και μεγάλης αυτοπροβολής, όπως ο Αγαμέμνων, προκαλώντας την οργή των δικών του, ούτε θα θυσίαζε το παιδί του σε κανένα  παράλογο θεό για να τον μισήσει η γυναίκα του. Ο Οδυσσέας είναι νηφάλιος πάντοτε σε αλυσιδωτή ελεγχόμενη έκρηξη οργής. Είναι πυρηνική αντίδραση  μεγάλης μετουσιωτικής αλλαγής.
Η μνηστηροφονία είναι μια πράξη δικαιοσύνης και άψογης νηφαλιότητος. Δίνει την ευκαιρία στους μνηστήρες να αποχωρήσουν,  ο ίδιος συμβουλεύει τον Αμφίνομο να φύγει και στην ουσία εξαντλεί όλα τα περιθώρια της αποφυγής της. Οι μνηστήρες όμως δεν είναι νηφάλιοι,  και στην τελευταία σκηνή εκτρέπονται σε πτώση εξευτελιστική, γελούν με τα πρόσωπα τους παραμορφωμένα και η συνείδηση απούσα να αποχωρεί και η τιμωρία τους προχωρεί.
Όπου και να είσθε, ό,τι και να κάνετε  ποτέ να μη χάνετε τον έλεγχο του εαυτού και τη συνείδηση του νου. Ποτέ να μη παίρνετε αποφάσεις σε κατάσταση πανικού. Εξετάστε  ήρεμα όλες τις  καταστάσεις του μυαλού. Τακτοποιείστε τις απόρροιες εξωτερικές και εσωτερικές του φωτεινού κουκουλιού. Αναπνεύστε ήρεμα και σκεφθείτε νηφάλια. Δεν υπάρχει πρόβλημα που  να μην αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο . Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην λύνεται  με σοφία, αρμονία  και λογική. Όπου και πάτε να παίρνετε ένα κομμάτι  από μια ήρεμη οργή, αλλά, όχι όλα τα   «σταφύλια» της. Δεν υπάρχει τίποτα πιο εξοργιστικό από την αδικία και την προσβολή, όμως, να θυμάσθε πως ο ανεξέλεγκτος θυμός και  η μήνις, είναι ο τρόπος να μας εξουσιάζουν οι μικροί και μεγάλοι  τύραννοι  της ζωής μας.
Ας μη το επιτρέψουμε διατηρώντας τον αυτοσεβασμό, την αυτοσυνείδηση και  την νηφαλιότητα κάθε στιγμή.

( 21) 12 Αυγούστου 2017

Αστραία ©©

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Φιλοσοφία, ασκήσεις