Tag Archives: Λεοντή

Η Λεοντή


ΜΑΝΔΥΑΣ. ΟΔΥΣΣΕΑ.jpg

Η φορεσιά μιας αγάπης σωστής
….και για τον εαυτό μας και για τους άλλους
Τι είναι η Λεοντή;
Πως φοριέται;
Η λεοντή είναι το δέρμα ενός ζώου, που ο Ηρακλής φόρεσε, αφού εκτέλεσε τον πρώτο του,  Άθλο.
Είναι η ζωτική μας  δύναμη, είναι το ΕΓΩ, στην υγιή του μορφή.
Ποια είναι αυτή;
Ο άνθρωπος έχει μια  ατομική ψυχή, αφού είναι άτομο, όταν είναι. Έχει συλλογική ψυχή, αφού ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα  και φτιάχνει  έθνη, λαούς, ομάδες , κοινότητες με αυτά που τον ενώνουν, χωρίς αυτά που τον χωρίζουν. Επίσης έχει και όλα τα χαρακτηριστικά των έμβιων όντων και ειδικά των ζωικών, όπως ανάπτυξη, μεταβολισμό, αναπαραγωγή, αναπνοή, τις βασικές ανάγκες μαζί με κάτι επιπλέον, τις πνευματικές ανάγκες, το μυαλό και τη λογική. Μπορεί τα ζώα να τρέχουν καλύτερα, να βλέπουν καλύτερα, να  είναι πιο δυνατά, ακόμη και πιο συναισθηματικά, αλλά, ο άνθρωπος, υπερτερεί στο πνεύμα και στο μυαλό, όταν διαθέτει κάτι , βεβαίως, από αυτά.
Οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου δεν μπορούν καταργηθούν. Μόνο που πρέπει να γίνονται σωστά με μέτρο και να μη «θεοποιηθούν». Θα φας  όσο χρειάζεσαι, θα πιεις όσο πρέπει, θα κάνεις έρωτα χωρίς  να γίνεις γουρούνι,και, θα αναπτύξεις  και άλλα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως τον λόγο, τη σκέψη και την καλλιέργεια του  πνεύματος.
Κανένα ανθρώπινο ον δεν μπορεί να νιώσει καλά, ικανοποιώντας μόνο τις ανάγκες του στα βασικά. Αυτό λέει και ο Ηράκλειτος, που δεν  θεωρεί μακάρια τα βόδια που βόσκουν σε λιβάδια χλοερά.
Αυτή η αντίφαση στον άνθρωπο, να κουβαλά και το ζώο μέσα του και το πνεύμα, τον οδηγεί σε αρνητική συμπεριφορά, αν δεν μπορεί, να βρει μια ισορροπία σε όλα αυτά.
Συνήθως καταλήγει στα άκρα, πληρώνοντας το σχίσμα ακριβά.
Ή μετατρέπεται σε ένα «ζώο» που τρώει πίνει και περνάει καλά, βγάζει και πολλά λεφτά, και όταν δεν βγάζει, τα κυνηγά, αναπτύσσοντας ένα υπέρμετρο εγωισμό ή το ρίχνει στην  ακραία πνευματικότητα, έξω από το ρεύμα της ζωής, στην μεγάλη θρησκοληψία στον θεό, στην δειλία και στη δουλεία ταπεινά και όχι σεμνά.
Ο Άθλος αυτός, μας διδάσκει πως πρέπει να φοράμε τη λεοντή σωστά. Κλείνουμε το ζώο στου  κεφαλιού μας , τη σπηλιά. Βλέπουμε τις ανάγκες του και ικανοποιούμε με μέτρο και αρμονία τα βασικά. Βλέπουμε τον υπερφίαλο εγωισμό που συνήθως είναι σύμπλεγμα κατωτερότητος  που  μας ακολουθεί,  από παλιά, ίσως και από τα χρόνια  τα παιδικά, γιατί αυτή η ανισόρροπη κοινωνία  τραυματίζει πρώτα τα παιδιά. Όσο πιο τραυματισμένος ο άνθρωπος τόσο πιο κακός και δυστυχισμένος γίνεται και οι θύτες φτιάχνονται από θύματα που βασανίστηκαν, βασανιστικά.
Όσο πιο μεγαλύτερη ανασφάλεια νιώθει ο άνθρωπος τόσο πιο εγωιστής γίνεται και προβάλει επιδεικτικά ένα κούφιο, υπερφίαλο και άδειο εαυτό.
Όταν τα δούμε όλα αυτά και κλείσουμε τις μαύρες τρύπες της ενεργειακής αφαίμαξης, θα δούμε καθαρά και όλα τα ζωικά χαρακτηριστικά. Και πως όλες οι ανθρώπινες ιστορίες μοιάζουν κάπου απελπιστικά. Πνίγουμε  τον εγωισμό, χωρίς οίκτο και αυτοοίκτο και αναζητούμε σταθμούς να συνδεθούμε  με το πνεύμα αρμονικά στο πεδίο της ύλης με την όραση του Φοίβου Απόλλωνα. Δεν απομακρυνόμαστε από την ζωή σε κελιά μοναχικά και αντινοϊκά. Η εμπειρία είναι η ίδια η ζωή, δάσκαλος και οδηγός μαζί και, κανένας θεός, αν δεν ζήσουμε μέσα στο ρεύμα της, δεν μπορεί να μας το διδάξει αυτό. Έξω από τη ζωή και τον χορό της, μόνο οι Σειρήνες , ξέρουν τραγούδια  να λένε ,πολλά. Κρατούμε την υγιή υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια, τον αυτοσεβασμό και την εσωτερική αυτοπεποίθηση και προχωρούμε με όλα αυτά επιδιώκοντας να είμαστε άψογοι στα μάτια μας, όταν ο εαυτός μας και η συνείδηση μας, μας ερωτά. Και όχι να έχουμε την επιβεβαίωση μιας  διαμόρφωσης, που μας εξαπατά.
Φορέστε την λεοντή σωστά. Μέσα στη ζωή και όχι έξω από αυτήν. Ρίξτε την πάνω σας, σαν θώρακα και μανδύα, προστατευτικά. Μην παίρνετε στα σοβαρά ένα μικρό εγώ και ένα ζώο άγριο και πεινασμένο για επιβεβαίωση,  που τριγυρνά. Μην εγκλωβίζεστε σε μια  κενή σοβαροφάνεια που  σαν άδειος τενεκές κτυπά.
Να θυμάστε πως, οι μεγάλοι και μικροί τύραννοι είναι εύκολοι αντίπαλοι, γιατί είναι γυμνοί, χωρίς λεοντή. Τα ρούχα του αυτοκράτορα φορούν, έχουν πάντα εξουσία, θέση, λεφτά και μεγάλη σοβαροφάνεια. Κάνουν δε μανιακή χρήση  και επίδειξη του εγώ. Ποτέ αυτό δεν είναι παρόν, όταν πρόκειται για ανάληψη ευθυνών. Εκεί τους ψάχνεις στο πιθάρι που κρύβονται,  του Ευρυσθέα, από τον φόβο τους και δεν τους βρίσκεις.
Ας γίνουμε αυτό το ρούχο  που η Πηνελόπη ψυχή έδωσε στον Οδυσσέα να φορά,  σαν μια γερή αρματωσιά. Αυτή την φορεσιά, φόρεσε ο λεοντόκαρδος, κάτω από τα κουρέλια και την ζητιανιά. Όταν τα πέταξε, οι εχθροί του, είδαν, την λάμψη μιας  λεοντής και άκουσαν τον ήχο μιας αστραπής.
Έτσι λένε κάποια επώνυμα παραμύθια από παλιά. Όσοι ζήσανε, ζήσανε καλά. Καλά όμορφα, δίκαια και σωστά, με ρούχα καθαρά.
( 31 ) 22 Αυγούστου 2017
Αστραία ©©

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Φιλοσοφία, ασκήσεις